De reguliere geneeskunde heeft een tweehonderdjarige geschiedenis waarin steeds geprobeerd is om met een zo groot mogelijke precisie te weten te komen hoe het lichaam werkt en gebouwd is:

nauwkeurig observeren, het lichaam openmaken, microscopisch onderzoek en het herkennen van organen, weefsels en cellen, biochemisch onderzoek van cellen en lichaamsvloeistoffen. . . . . het zijn allemaal typisch reguliere manieren om het lichaam te ontdekken.

De anatomie en de daarmee samenhangende fysiologie hebben zich zo kunnen ontwikkelen. En verderop naar het heden ook de pathologie. De eerlijkheid gebiedt om te stellen dat deze 'moleculaire' nauwkeurigheid een grote kracht binnen de reguliere geneeskunde is en van grote waarde voor het begrijpen van de functies binnen het lichaam.

Tegelijkertijd mag ook gesteld worden dat via verschillende filosofische stromingen, waarin de meetbare en waarneembare feiten tot de allerhoogste waarden werden verheven, daarmee de niet zomaar meetbare begrippen als vitaliteit, zelfgenezend vermogen, energie en spiritualiteit geen plek hebben kunnen krijgen in de gangbare regulier geneeskundige visie. Alleen meetbare moleculen zijn tot de werkelijkheid van de reguliere opvattingen gaan behoren.

Maar. . . bewegen wij ons - met welke geneeskunde dan ook - niet in het domein van de mens als levend, denkend en voelend wezen, hetgeen toch meer is dan zijn moleculaire inhoud? Als de reguliere geneeskunde zich uitsluitend met deze meetbare inhoud wil bezighouden dan maakt zij daarmee een keus om op een bepaalde, beperkte, manier naar de mens te kijken . . . daarmee verdient deze geneeskunde dan ook gewoonweg niet meer dan een bepaalde, beperkte, plaats binnen het geneeskundige spectrum . . . wat dus vraagtekens doet zetten bij de allesoverheersende dominante plaats die ze nu heeft!! Hopelijk zal het inzicht groeien dat de regulier geneeskundige opvattingen net zo als andere geneeskundige visies een deel van de werkelijkheid op eigen wijze benaderen.

Als docenten reguliere geneeskunde zullen wij met gepaste bescheidenheid maar wel enthousiast de anatomie, de fysiologie en de pathologie met u doornemen. Immers, dat deze kennis waardevol en aanvullend kan zijn voor andere geneeskundige vormen, is voor ons duidelijk en hopelijk voor de cursist ook.

De cursus bevat naast de gebruikelijke vakken anatomie en pathologie, ook lessen over embryologie, reguliere diagnostiek, waarin de gangbare onderzoeken en laboratoriumuitslagen worden besproken die bij de meest voorkomende ziekten worden gebruikt om daarmee het begrip van wat er misgaat in het lichaam op die manier te verduidelijken, anderzijds geeft dit extra stukje onderwijs de cursist ook de mogelijkheid de laboratoriumuitslagen die patiënten eventueel meenemen te begrijpen.

Ook krijgt farmacologie meer aandacht: zowel de reguliere geneeskunde als verschillende alternatieve richtingen gebruiken vele medicinale stoffen. Dit deel van de cursus zal vooral gaan om de thema's 'farmacodynamiek (wat doet het geneesmiddel met het lichaam)' en de 'farmacokinetiek (wat doet het lichaam met het geneesmiddel)'.

Voor een verdere kennismaking met de verschillende vakken kies dan de nevenstaande submenu's.